حسام ایپکچی

نظر ۳

1. الهام I مهر ۱, ۱۳۸۷ ۸:۳۹ ق.ظ

   ه نظرم سوال اشتباه است.نیاز یعنی چه؟ایا انچه بدونه ان زندگی سخت یا ناممکن است ؟در اینصورت نه انسان به دین نیاز ندارد.چرا که زندگی بشر بدونه دین هم میگذرد شاید بد هم نگذرد.اما اینکه ایا دین مفید است برای سعادت و کمال بشر یا نیست.لازم است برای سعادت و کمال بشر یا نیست. منظور کدان ادیان است.ادیان توحیدی یا هر دین دیگری؟ به هرحال قبل از پاسخ به سوال شما باید به سوالاتی از این دست پاسخ داد

2. kooshagolkar I مهر ۱, ۱۳۸۷ ۶:۰۶ ب.ظ

   سلام استاد یک سوال از حضورتان داشتم آیا محتوای تلفن همراه جز خریم خصوصی افراد است ؟ وآیا نیرو های پلیسی حق کنترل آن را دارند؟

3. علی I فروردین ۱۹, ۱۳۸۸ ۵:۱۸ ق.ظ

   داستان من :
   ۱:تا آنجا که از دوران کودکی خود به یاد دارم به خاطر فشاری که از جامعه و به خصوص خانواده به من وارد می آمد به نوعی خودم را مسلمان می دانستم و تا حد زیادی جلو رفتم تا جایی که حتی از خود متدینین آن دوره هم فرا تر می رفتم.

   ۲:با ظهور بلوغ در جسم و روح من تحولات بزرگی اتفاق افتاد به گونه ای که در مواجهه با خواسته های جسمی و جنسی تسلیم شدم و کم کم اعتقاداتم به گونه ای سست شد و دوره جدیدی را آغاز کردم که عملا به پوچی رسید.

   ۳: دوره جوانی من از سن حدود ۲۰ سالگی همراه شد با خودیابی و سوال بزرگی که من کیستم ؟ و هر جا و هر کسی را به استمداد طلبیدم و هیچ جوابی را نیافتم ولی از طرفی نمی توانستم قبول کنم که در شف حقیقت ناکامم. این دوره ۱۰ سال طول کشید تا من به سن حدود ۳۰ سالگی رسیدم.

   ۴: اوج نا امیدی و سوالا بی پاسخ من شاید سن ۲۸ سالگی بود جایی که به کلی سرخورده شده بودم. از کسانی که صاحب نظر بودند پاسخ سوالاتم را جویا می شدم تا این که چند نفر مرا به آرامش و ساده گرفتن زندگی فراخواندند و عده ای دیگر در پاسخ این سوال من که چه راهی راه صحیح است پاسخ دادند که راه های زیادی و هر دین الهی یه راه راسا ست پس اگر مسلمان هستی یا مسیحی یا یهودی و…. مهم نیست مهم این است که در آن راه چگونه ای.

   ۵: دیشب شب تحول من بود در سرخوردگی کامل به مجلسی رفتم و به هر کدام از میهمانان یک کتاب قرآن داده شد به متن فارسی آن توجه کردم. خداوند می گوید چرا فکر می کنی که خودت به تنهایی راه حقیقت را می یابی در حالی که همه آن راهها که انسانها می گویند از روی حدس و گمان است و البته برهان و حقیقت واقعی نزد خداوند است. ناگهان به عمری که بیهوده گذرانده بودم و هیچ نتیجه ای نگرفته بودم افسوس خوردم . می خواهم باز گردم به آغوش تو به آغوش واقعیت و این بار خودم می آیم نه این که کسی مرا بیاورد. آغوشت را باز کن و من خسته را دریاب و مجالی ده تا تو را درک کنم مجالی که غرور گمراه کننده ام را ترک کنم و به جای فریب خودم واقعیت را بپذیرم که تو همه واقعیتی…..