گاه پس از مرور روزانه اخبار و سایتهای متعدد خبری، با ذهنی مشوش و آشفته در خود فرو می روم که واقعا اینهمه «خبرخواری» از بهر چه بود؟ آخرش چه؟ سری از تاسف جنباندن؟ آهی از دل کشیدن؟ یا چند سطر نقد و نظر نوشتن که خدا میداند آیا کسی می خواند؟
می پندارم در این عصر اطلاعات، مانند گوسفندی که در میانه روزنامه ها به چَرا می رود، عمری را تلف روزی نامه خوانی میکنم و چه بسیارشان که از آغاز، باطله منتشر می شوند. و اطراف را هم که نگاه میکنم چیزی جز این نیست. خوبان و اندیشمندانمان هم سرشان در همین خبرهاست و نوشته ها و سوژه هاشان چیزی بیش از این «پیرامونی» ها نیست.
و بعد از این خیالات، شرمنده از عمر و چشم و ذهنم، که دهها کتاب ناخوانده را گذاشته و خود را در این اخبار سپری کرده است. دانش این نیست که بدانیم فلانی چه گفت و یا دعوای فلانی و فلانی زاده به کجا انجامید. بعد هم قلم را به زنجیر اخبار بکشیم که هر چه مینویسد متاثر از همین «پیرامون» باشد.
ما به نام «دانایی» خود را مبتلا به «دون آیی» کرده ایم. دون آیی، یعنی آنکه جماعتی در پی قدرت و شهرت و شهوت، خبرسازی کنند و سپس گروهی مشتاق فکر و اندیشه، فکر را در نقد و بحث افعال ایشان، به یغما بدهند.
Tags: Add new tag
مطالب مرتبط
- » اشاره ای به حقوق محتوا
- » نوشتن برای ننوشتن
- » ندانستن، حق ماست
- » اینترنت و حقوق بین الملل
- » حقوق و پیامک
- » ناکارآمد و ناکارآمدتر
- » تابعیت و اینترنت
- » حقوق مشترکین در نظام فنآوری اطلاعات ایران
- » پایش یا پالایش
- » ساماندهی حاکمان بجای کاربران
salam haj hesam, manam eyne khodet har rooz mishinam in akhbar ro mikhoonam va dAgh mikonam va bazihasho baraye baghiye mifrestam,
engar ye jooraei be in kAr motAd shodam.
vali hagh ba toe in hame vaght va enerji sarfe che chizaei mishe. migam hala ke gharare dige in karo nakonim biya beshinim allah shenasi ro bekhoonim ? pAyeh hast
salam haj hesam, manam eyne khodet har rooz mishinam in akhbar ro mikhoonam va dAgh mikonam va bazihasho baraye baghiye mifrestam,
engar ye jooraei be in kAr motAd shodam.
vali hagh ba toe in hame vaght va enerji sarfe che chizaei mishe. migam hala ke gharare dige in karo nakonim biya beshinim allah shenasi ro bekhoonim ? pAyeh hasti ?
rasti to mage gharar nabood dar mored lAy
salam haj hesam, manam eyne khodet har rooz mishinam in akhbar ro mikhoonam va dAgh mikonam va bazihasho baraye baghiye mifrestam,
engar ye jooraei be in kAr motAd shodam.
vali hagh ba toe in hame vaght va enerji sarfe che chizaei mishe. migam hala ke gharare dige in karo nakonim biya beshinim allah shenasi ro bekhoonim ? pAyeh hasti ?
سلام
چه قلم خوانایی دارید
آدم از خوندن دست نوشته هتون سیر نمیشه
مطمئنا انقدر ها که گفتید بد نیست
بهتر از کسانی زندگیتون رو گذروندید که به همین مقدار دانش هم نرسیدند
بعلاوه اینکه هیچ وقت دیر نیست و الان هممیونید به علایقتون بپردازید
جالبه!
واقعاً…
“می پندارم در این عصر اطلاعات، مانند گوسفندی که در میانه روزنامه ها به چَرا می رود، عمری را تلف روزی نامه خوانی میکنم و چه بسیارشان که از آغاز، باطله منتشر می شوند.” به قول فرندفیدیها، لایک برای این چند خط! با این تفاوت که روزنامهخوانی آن قدرها هم مشکلزا نیست، بدتر از آن، وبگردی و فیدخوانی است…
و لایک برای پاراگراف آخر
سلام
به قول دوستمان عجب قلم خوانایی دارید
دقیقا در همان لحظه که نیاز داشتم ذهنم را از هیچ ها و پوچ ها وارسته کنم و ذهنم را درگیر هستی ها و بود هایی کنم که به خوبی در باب انها سخن گفته شده به وبلاگ نرد شما نیز برخورد کردم و خودم را کمی بالا کشیدم لطفا بنویسید به خواندن نوشته های شما نیاز است
جناب ایپکچی سلام…
مثل اینکه این جبهه ی پاسخگویی همگانی ست…خوش قلم زدید در این باب
سلام . حسی مشترک در این بین هست. البته من اصلا به اندازه شما پیگیر خواندن اخبار نیستم .حداقل پس از انتخابات سوم تیر تا به امروز . اما حس شما را خوب شناختم و تصور می کنم این احساس مشترک را به خوبی هر چه تمامتر گفته اید.البته شما را به ترک عادت هم توصیه نمی کنم که خود خطر ساز است برقرار باشید