دوم – برهان عقلی، تعریف معینی دارد. اگر کسی مدعی باشد که همه چیز با برهان عقلی ثابت می شود، یعنی معنای «برهان عقلی» را پیدا نکرده. بسیاری از دانسته های روزمره ما قابل اثبات با برهان عقلی نیست مانند علم به گرسنگی (چون علم حضوری است) و اگر هم کسی با برهان قصد اثبات دارد واقعیت این است که به نقل و نشانه اکتفا می کند.

سوم- در مسائلی مانند «صورت و کیفیت معاد» ، «صورت و کیفیت ظهور منجی» و نظایر آن اصلا روش تحقیق نمی تواند برهان عقلی باشد به همین جهت استنتاج آقای گنجی در مقاله «عقلایی بودن زندگی پس از مرگ» نشان دهنده اشتباه ایشان بود چون در پی براهین اثبات «صورت» معاد بودند!

چهارم – اساساً در تاریخ ماده استدلال «نقل» است نه «عقل» تحلیل وجود امام دوازدهم که هیچ، حتی برای قیام عاشورا نیز نمی توان «برهان عقلی» آورد بلکه باید مستندات نقلی را بر کنار هم چید.

پنجم – مباحثی مانند «ضرورت وجود معاد» (نه کیفیت) ، «ضرورت وجود منجی»، «اعتبار خرق عادت و تسلط اراده خالق بر اراده مخلوق» و نظایر این توسط عقل قابل اثبات است. اما نکته مهم این است که بحث در «کلام» را نمی شود از «منجی» آغاز کرد، قبلا از اینها باید سلسله بحث را رعایت کرد.

ششم – از حیث تقدم بحث روش اینگونه است: ۱ – معرفت شناسی ؛ ۲ – مبداء شناسی ؛ ۳- خداشناسی؛ ۴- هستی شناسی؛ ۵- معاد شناسی؛ ۶ – انسان شناسی؛ ۷-راهنما شناسی؛ مساله امام زمان از فروع مساله راهنماشناسی است.

هفتم – آخر اینکه، بنده خیلی مشتاقم که انقدر مجال بود که فقط در همین حوزه ها میخواندم و مینوشتم، نه برای اینکه کسی با استدلال هایم آشنا شود، چون سواد قابل نمایشی ندارم، بلکه برای اینکه خودم یادبگیرم و بفهم. که صد البته چنین فرصتی نیست، اما اینها مباحثی نیست که در ارتباط با آن مقاله ای نباشد، حتما خوانده اید و بخوانید و میخوانم…

به هرحال در تمام مطالب مشتاق نقد و نظر دوستان از جمله جنابعالی هستم.همانطور هم که دیدید نظرات شناسه شما هم از این پس احتیاجی به تایید ادمین ندارد و مستقیما بر روی صفحه نمایش داده میشود.